Pazartesi, Haziran 19, 2017

Kırık dökük.

Parçalarımı toplamaya geldim blog. Bugün nispeten daha iyi hissediyorum kendimi. Gerçeklerle yüzleştim. Yere iniş sert oldu ama gerekliymiş. İçimden buraya yazmak da geliyorsa şu an, tamamdır. Yapmam gereken zorunlu işler var. Ama bekleyecekler. Mandala boyayacağım onların yerine. Yoksa o zorunlu işler de yanlış yapılacak. Biliyorum kendimi. Sonra başıma daha büyük işler açacağım.

Gene kendi hayatıma döneceğim. Kendi hedeflerime. İyi ki öyle bir altyapım var. İyi ki altım boş değil. Yoksa uçuruma yuvarlan dur. Mesela Rafinera'dan altı paket satın aldım. Evine diyet yemek getiriyor beş öğün. Çarşamba günü başlayacak. Haftada bir kilo vermeyi vaat ediyor. Haftada bir kilo verebilsem ne muhteşem olurdu. Üstüne de spor yapabilsem. Eski formuma kavuşmayı her zamankinden daha çok istiyorum. Eski görüntüm artı sağlıklı, güçlü, zinde bir beden. O zaman on kiloyu on haftada versem... yaz sonuna kadar oldukça farklı görünürdüm. Pek ummuyorum ama, dur bakalım, sporla beraber götürsem bir ihtimal, on kilo olmasa da beş kilo gidebilir, dedikleri doğruysa. Beş kilo da kabulüm.

Sonra bu öykü projesine yüklenmek istiyorum. Bütün gücümle yazmak. Elimden gelenin en iyisini yapmak. Aklımda bir öykü çekirdeği var. Onu işlemem gerek. Ama son yazdığım öyküye o kadar uğraştım ki artık ne olsa yazarım sanki, üşenmem. Bu haftanın sonunda Notos'tan haber gelmezse, ilgilenmiyorlar demek olacak. Bence haber filan gelmeyecek. O yüzden ikinci tura başlayacağım. Başka bir öyküyü önce Kitap-lık'a, sonra Notos'a. Kimsenin ilgilenmediği bir öncekini başka bir dergiye.

Çanakkale festivali bitsin, yazın yoğun olarak bunlarla uğraşmayı düşünüyorum. Bir de şu iş kitaplarına bakacağım. Deyip deyip bırakıyorum kenara. İş kitapları ve edebiyat kitapları.

Bir de üst baş alışverişi yapmak istiyorum. Eskileri ayıklamam gerek.

Ne zamandır çaydan kötü bir tat alıyordum. Bugün üşenmedim su kaynatıp boş demlik süzgecini kaynar suda beklettim. Baktım sarımtrak bir renk almış su. Dedim tamamdır. Kaynar su işini gördü. Nitekim tadı da düzeldi sonra içtiğim çayın. Bugünün küçük sevinci. Aslında haftada bir tekrarlamalı bu işlemi.

Kaç gündür müzik açmıyorum evde. Kafam şişmiş. Dinlendiğimi hissediyorum. Galiba yazın koroya ara vereceğim. Galiba dediğim kesine yakın.

Şimdi artık kalkmalı bilgisayar başından. Ufak ufak başka işlerle uğraşmalı.




5 yorum :

  1. You should not give up on your space.
    Koroyu birakmamalisin. Insanlar guvende olmadiklarinda veya kendilerini gorunur yapmak istediklerinde kilo alirmis. Doguda cok kilo almistim.
    O yuzden bence koroya devam. Hicbir sey olmamis gibi, just like you dont give a fuck :))

    YanıtlaSil
  2. Canım Jardzy :)
    Bu yorumu okuduğumdan beri düşünüyorum, acaba kendimi görünür mü yapmaya çalışıyordum? Tatlıyı kesmeme rağmen kilolar gitmedi Mayıs ayında mesela. Hiç aklım almıyor.
    Çok iyi geldi bu yorum kuzum ya. Öperim.

    YanıtlaSil
  3. Kendini dinleme yolunda ilerlemelisin joe.Belki de eski postlara gidip mutlu hissettiğin yazıları okuman yardımcı olabilir.Geçen günlerde neler hissettiğini okumak insana ''tekrar yapabilirim,bu da aynı ben'' duygusunu veriyor,denemelisin.Sana inanıyorum ve aşırı güveniyorum ^^

    P.S Çanakkale'ye gelmeni dört gözle bekliyorum xox

    YanıtlaSil
  4. Süpersin sevgili Küçük Joe, her zaman kendine dönebiliyorsun bu süper bir şey, hayat dalgalanır ama sen sakin zemine her zaman sahipsin... öykü konusundaki kararların süper, merakla bekliyoruz gelişmeleri, sevgiler:)

    YanıtlaSil
  5. Benden de sevgiler dostlar, desteğinize candan teşekkürler!

    YanıtlaSil