Cumartesi, Nisan 01, 2017

Mart ayının hedef muhasebesi.

Yeni bir aya girdik, malumun. Geçen ay koyduğum hedeflerin ne kadarını gerçekleştirdim ve bu süreçte neler öğrendim, bu ayın hedefleri ne olmalı? İşte bu yazının bazı konu başlıkları.

Geçen ayın beş hedefinden üçünü gerçekleştirmişim. Hem de yazarken bana en zor gelen hedeflerden üçü. Hatırlayalım neymiş hedefler:

1- Bir şarkı sözü yazmak.

2- Bir kısa öykü yazmak.

3- Akşam yemeğinden sonra hiçbir şey yememek.

4- Her gün yoga veya yürüyüş yapmak.

5- İş kitapları okumak.

Şarkı sözü yazmak:

Sandığım gibi teknik bir konu değilmiş. Tabii bestelemek işin içine karışsa bambaşka bir şey olurdu. Fakat ilk başta bana çok imkânsız ve uzak bir hayâl gibi gelen şeyi kolayca yaptım. Tabii ki denemek içindi.  İşte karşınızda (burada davullar çalsın) son bölümü eksik şarkım: 

Belki ben artık yorulmuştum
Belki senin kıvılcımların yetersiz
Belki şu şapşal Merkür ters gidiyordu
Ya da sadece hayat beceriksiz

Bilmiyorum
Bilemiyorum
Ama bugün 
Çaylar sanki şekersiz
Çaylar sanki şekersiz

Oysa bir bakışına güller açmıştı
Bir soru sormuştun sebepsiz
Sevinmiştik bir an biliyorsun
Erikler tomurcuklanmıştı mevsimsiz

Bilmiyorum
Bilemiyorum
Ama bu yıl
Nisan Mayıs gereksiz
Nisan Mayıs gereksiz 


Bir kısa öykü yazmak.

Bu hedef az kaldı güme gidiyordu, az kaldı ihmâl ediliyordu. Neyse ki yazı tahtama o hedefleri yazmıştım ve salonda alçak sehpanın içinde gözümün içine baktı durdu da vicdanımı rahatsız etti. Sanırım bütün kişisel gelişim kitaplarında hedefleri görünür bir yere asmayı söylemelerinin sebebi bu. Hiç uygulamadığım bir tavsiyedir. Bu sefer de şansına oldu. Ama gerçekten işe yaradı. On beşinci gün gözüme battı ve zararın neresinden dönülse kârdır deyip işe koyuldum. Bir haftadan kısa zamanda taslak bitti, ve üçüncü hafta da işçiliğe giriştim. Herşeyi bir kenara ittim, ve sırf yazmaya odaklandım. Bir haftada bugün itibariyle on beş kitap sayfası süren bir öykümün büyük kısmını ortaya çıkardım. Daha uğraşmam lâzım ama ben o kadar yoruldum ki, az önce blog yazılarından da sadece bir haftadır yazdığımı anlayınca çok şaşırdım. Biraz dinlendirip tekrar elime alacağım.  Şu an beynim aşırı yorgun ve bu çok anlaşılır bir durum. Bu haldeyken sağlıklı kararlar alabileceğimi sanmıyorum. Şu önümüzdeki iki üç gün evin ihmâl ettiğim işlerini yapacağım sadece, hiç yazı yazmayacağım. Ev de biraz toparlanır, iyi olur, hem kafamı da dağıtmış olurum.

Akşam yemeğinden sonra hiçbir şey yememek.

İşte bunu bir ay boyunca sürdürebileceğimden hiç emin değildim. Ama yaptım. Bir iki gün dışında bunu başardım. Fakat artık ilk zamanlar olduğu gibi erken uyanamıyorum. Bunda hormonal düzenin de etkisi var. Maalesef istediğim kadar kilo veremedim. Çünkü bkz. bir sonraki madde. 

Her gün yoga veya yürüyüş yapmak.

Bu maddeden çok ümitliydim. En kolay bunu yaparım diyordum. Gene de olmadı. Sebeplerden biri adet döngümün bu ay uğradığı düzensizlikti. Bir ayda iki PMS dönemi yaşadım: halsizlik. Artı soğuk algınlığı. Bak bunu unutuyordum. 

İş kitapları okumak:

Hiç aklımı veremedim. Onun yerine 3 tane Borges kitabı satın aldım. Biraz onlara göz gezdirdim. Bir de ülkenin şu halinde zaten hiçbir girişime başlamayacağını bildiğim için, geriye ittiğim bir hedef oldu bu. Belki bir girişim için değil de günü geldiğinde hazır olmak için okumayı düşünebilirim.


Sonuç:

Yıllık ve haftalık hedef yapmışlığım çoktu da aylık hedef yaptığımı hiç hatırlamıyorum. Verimli oldu bu şekilde hoşuma gitti. Bir de ipin ucu kaçmadan tekrar işe koyulabildim.

Şarkı sözü yazmak benim için güzel bir yaşam deneyimiydi. Hayatımda en az bir sefer yapmak isteyeceğim türden bir şey. Tıpkı yamaç paraşütü gibi. Bu ay tekrarlamak ister miyim şu an bilmiyorum. Sanki pek istemiyorum.

-----------

Bu ay geçen ayın öyküsünü şekle şemale sokmak istiyorum. Bu ayın sonunda da bir dergiye gönderirim. Okuduğuma göre birkaç dergiye aynı anda göndermek hoş karşılanmıyormuş. 

Hem spor yapayım, hem evi temiz tutayım, hem güzel bir yemek yapayım, hem de yazılarımı yazayım dediğimde ortalık karmakarışık oluyor. Yapamıyorum. Yazı yazdığım günün ne başına ne sonuna başka bir iş koymamalıyım. O gün, yazı günü olmalı sadece. O zaman verimli oluyor.  

Birkaç gün şu evi şekle sokmak niyetindeyim. Çok fazla iş yok ama onlar durdukça önümü göremiyorum. Onları bir listeleyip günlere pay etmek var. Sonra durup ileri bakarız. Haydin bu seferlik de bu kadar olsun.






4 yorum :

  1. Şarkı sözüne bayıldım,ellerine sağlık :) Şarkı olarak da dinleyebilsek süper olurdu.Bu ay gönlünce olsun her şey Küçük Joe ;)

    YanıtlaSil
  2. Teşekkür ederim!!!!! Sevgiler!

    YanıtlaSil
  3. ama o şarkı sözleri!!! (buraya kalpten gözler koyduğumu farz et!)
    plan yapmakla ilgili benim de sıkıntılarım oluyor. ama zaman içinde düşe kalka bazı taktikler geliştirdim sanırım. yakında bulduğum bu çareleri yazıcam, belki hepimizin işine yarar ;)

    YanıtlaSil
  4. @ ege: oww beğendin mi sahiden? çok sevindim :)))) sabırsızlıkla bekliyorum o yazıları. kimbilir ne şahane fikirler çıkar içinden.

    YanıtlaSil