Salı, Ocak 17, 2017

Öykü.

İnsan tabii bir kereden, zırt diye, yazıcıdan çıkar gibi çıksın istiyor öykü. Ama gerçekte öyle olmuyor maalesef. Dün ve bugün toplamda 6000 karaktere yakın yazabildim, ama nedense hiç o geçen gün günümü gündüz gibi aydınlatan başarılı yazar-müzisyen havasına giremedim. Aksine, yazdıklarım yavan geldi hep. Amatör geldi. Ve sanki ne kadar da cilalasam sanki ahşap yerine sunta kullanıldığı için öykü hep amatör, hep ikinci sınıf kalacak hissi. Hatta bir ömür boyu yazdıklarım amatörlükten kurtulamayacakmış gibi bir korku var içimde. Oysa beğenmediğim yerlerini değiştiriyorum. Biraz fark ediyor. Ama bütüne bakınca hala olmamış. Oysa zaten bitmedi ki. Olmamış olmasında bir sakınca olmamalı. Çok mu gaddarım kendime?

İlk öyküyü böyle yazmamıştım. İlk hali ile son hali arasında çok değişim görmemişti.

Ama aslolan hikayenin iskeletini oluşturan fikri. O sağlam. Ona güveniyorum.

O zaman bu öykü birkaç seferde yazılacak. O yavanlık, o akıcılığa engel bölümler saptanıp atılacak. Zaten ilk öyküden daha uzun bir öykü. İkisini karşılaştırmamam gerek. Bu öykü daha şimdiden onbin karakteri buldu neredeyse. On kitap sayfası eder. Bu öyküyü bir kere yazacağım, bittikten sonra belki baştan bir kere daha kaleme alacağım.




10 yorum :

  1. peki sonra burada ya da başka bir yerde okuyabilecek miyiz biz bu öyküyü?

    YanıtlaSil
  2. Merhabalar, normalde çok nazlanmıyorum o konuda, isteyenlerin mail adreslerine gönderiyorum öyküyü. Fakat bu öykümü yayınlatmak için uğraşacağıma baştan karar verdim, en kötü ihtimal yayınlandığı mecradan okursunuz, mail adresi bırakmak istemezseniz.

    YanıtlaSil
  3. Zaten yazarlar yazdıklarını hiç beğenmezlermiş. :) Bence sıkmayın canınızı ve yazmaya devam edin.

    YanıtlaSil
  4. Sevgili Küçük Joe, olduğun gibi, senin gibi, içten, samimi duygularını okumayı seviyorum. Az önce geçmişe doğru okudum yazdıklarını tekrar... O kadar insana dair ki yazdıkların. Sadece yazdıklarını değil, seni de sevdiğimi anladım:)

    YanıtlaSil
  5. @ Hayal Kahvem: awwwwww <3 <3 <3 mutlu oldum.

    YanıtlaSil
  6. Joe, büyük eserlerini yazan yazarlar, bunu nasıl yapıyordu? Nasıl bir düzenleri, ilham kaynakları vardı- öğrenmeyi nasıl isterdim. Şimdi senin bu öykü yazma günlüklerini de öyle bir merakla okuyorum. Bu bile başlı başına ilham verici geliyor.

    Anlatımın ne kadar keyifli. Elime aldım dokunuyorum sanki.

    YanıtlaSil
  7. Buradan kalemin hakkında az çok fikir sahibiyim ve dürüst-objektif bir şekilde söylüyorum ki: bu hikaye güzeldir!

    ''Günlük Ritüeller'' adlı bir kitap var.Büyük eserleri üreten insanların çalışma düzenlerini,günlük hayatlarını vs. anlatıyor.Kahveee sen de duy beni! belki bu kitap merakını giderebilir ^^

    sevgileeer ♥

    YanıtlaSil
  8. @Elif: çok teşekkür ederim :) mecbur zaten devam edeceğim, mecbur :)

    YanıtlaSil
  9. @ Kahve: iki kelimeyle benim bütün kendime güvenimi yerine getirirsin :) öptüm çok.

    YanıtlaSil
  10. @ Anıl: ya hiç öyle değil maalesef, mesela buradaki kalem ile öyküyü yazarkenki tarz birbirinden çok kopuk bence, burada zaman içinde bir tarz oturdu, ama sanki öykü yazarken o tarz yazamıyorum. Neyse bekleyelim ve öyle kararını ver :)

    YanıtlaSil