Cumartesi, Aralık 31, 2016

Ağır ve aksak.

Yıl bitiyor şu saatlerde. Fakat bu bir yılbaşı ya da yılsonu yazısı olmayacak. Sadece beni merak edenler için. Çokça da kendim için bir yazı yazmak istiyorum.

Son yazıdan sonra hayat tıpkı ters çevirince içinde karlar yağan küreler gibi oldu. Sadece daha az romantik. Bir anda altüst. Bir anda fırtına. Bir anda aksiyon.

Pazartesi sabahı bir telefonla uyandım. "Annen hiç iyi değil". Kahvaltı etmeden fırladım evden. Bu ancak çok özel durumlarda olur. Mesela evde yangın çıkmışsa. Annemin yanına vardığımda bir şey anlamadım. Sadece şiddetli bir grip geçirdiğini düşünüyordum ama bir tuhaflık vardı konuşmasında, gripten daha farklı bir şeyler olduğunun sessiz işaretleri. Okuyamadım. Sadece acilen eve doktor çağırmanın derdine düştüm. Sabah evden çıkana kadar tek bir satır bir alıntı okuyabilmiştim bir yerlerde Steve Jobs'tan: "bulamıyorsan aramaya devam et". O günün düsturu oldu. Civardaki klinikler, hastaneler eve doktor gönderemiyordu ve nereden bulabileceğimi hem bilmiyorlardı hem de umursamıyorlardı. Bir tanesi Eczacıbaşı Ev Hizmetlerini aramamı onların her türlü tıbbi hizmeti evlere gönderdiğini söyledi neyse ki. Gözlüksüz cep telefonundan onların iletişim numarasını bulmayı başardım. En zor işlerden biri oydu. Telaştan gözlük filan almak aklıma gelmemişti. Doktoru beklerken, evdeki yardımcı, annemi bir koltuğa oturtmuş. Annemin halini gördüğümde beynime sanki beton bir blok düştü. Yüzünün yarısı aşağı sarkıyordu, aynı tarafının kolu da çok zayıftı. İnme. Felç. Ben anladım anlamasına ama dövünmenin üzülmenin hiç yeri yoktu. Çözüm bulmak gerekiyordu. Neyse ki doktor yoldaydı. Annem daha fazla heyecanlanmasın diye ona inmeden filan bahsetmedim. Yardımcı kadına da bir şey demedim.

Sonuçta apar topar hastaneye gittik. Gidebilmeyi başardık. Eve gelen doktor acile götürmemizi söyledi. Öyle yaptık. Sonra kardeşime haber verdim. Sonra yanında iki gece hemen hemen hiç uyumadan refakatçi olarak kaldım. Hastanede gene olaylar oldu. Bilinci kapandı ve ben bunu kıl payı fark edebildim. Zaten böyle olabileceği için bizi hastanede tutmuşlardı. Sonra beni eve yolladılar dinlenmem için. Ama dün geceye kadar hep bölük pörçüktü uykularım. Hiç deliksiz bir iki saatten fazla dalamadım. Sinirlerim altüst oldu. Hala da normale dönmüş sayılmam. Ama annemin yüzü de kolu da bacağı da düzeldi çok şükür. Ben hep umutluydum. Gene de bir kaç ay sürer sanıyordum. Şükür ki hemen düzeldi.

Şimdi düzelme sırası bende. Yavaş yavaş atlatmak niyetindeyim bu olayların bende bıraktığı arızaları. Bakalım. Evi kendi haline bıraktım. Belki on sene önce, belki de daha eskiden satın aldığım sulu boyalarım vardı. Bazen örgü örüyorum, bazen o suluboyalar ve keçeli kalemlerle mandala boyuyorum. Her yemeğin üstüne çay demliyorum. Günler böyle geçiyor. Ağır ve aksak. Fakat kurguyla ve sözcüklerle olan bağım her zamankinden daha da güçlü. Öyküm de yarım kalmıştı. Onu ve diğerlerini yazmayı umuyorum önümüzdeki zamanda. Keşke bir de eskisi gibi okuyabilsem. O zaman tam olacak.

Beni merak eden, yorumlarla özel mesajlarla, mail yoluyla soran herkese çok teşekkür ederim, kendimi daha güçlü hissettim sayenizde.


Sulu boyalarım, keçeli kalemlerim, mandalalarım.





20 yorum :

  1. Çok geçmis olsun anneciğine. Seni çok merak ettik. Yeni yılda senin için her şey çok güzel olsun. İyi seneler. Sevgiler

    YanıtlaSil
  2. Ahh.
    Ilk cumleleri okudugumda eyvah dedim, ama neyseki saglik haberi geldi pesinden.
    Gecmis olsun, yeni yil toparlanmaya sebep olsun da kisa zamanda kalk ayaga.
    Iyi seneler

    YanıtlaSil
  3. @ Sibel'cim: çok teşekkürler, umarım senin için de güzelliklerle dolu bir sene olur. Sevgiler. <3

    YanıtlaSil
  4. @ de kubad: evet aslında çok kısa zamanda çok olumlu gelişmeler oldu, ama o heyecan, o sıkıntıyı insan kolaylıkla sıyırıp atamıyor üstünden. Ya da ben atamıyorum. Bilmiyorum. Bir de şu leş gibi gündem. Bakalım toparlanmak ne kadar sürecek :((((

    YanıtlaSil
  5. Çok geçmiş olsun. Birkaç gündür neden yazmıyor bu kız diye geçiyordu aklımdan, sebebi buymuş. Annelerimiz, sevdiklerimiz hep bizimle olsun. Sende hep güzel, mutlu yazilar yaz emi. Sağlıkla kal. Nazlı

    YanıtlaSil
  6. Çok geçmiş olsun. Bazen bir anda herşey altüst olabiliyor. Neyse ki sonu güzel bitmiş. Yeni yılda sağlık ve huzur diliyorum hepimize.

    YanıtlaSil
  7. Çok çok çok geçmiş olsun...

    YanıtlaSil
  8. Geçmiş gitmiş olsun
    Nuray

    YanıtlaSil
  9. Çok geçmiş olsun, çok şükür annenin durumu atlatmasına sevindim. Allah bir daha göstermesin. Yeni yılın kutlu olsun, sağlık, mutluluk, huzur dolu günler dilerim, sevgiler...

    YanıtlaSil
  10. Kötü bir şeyler olduğunu tahmin etmiştim aslında. Sen yazmamazlık etmezdin. Geçmiş olsun. Bu arada sayfanın yeni şeklini de beğendim. Yoksa ben mi yeni farkediyorum, tereddüt ettim şimdi.

    YanıtlaSil
  11. @ Nazlı: çok teşekkürler, böyle normalde sessiz olan okurların önemli dönemeçlerde ortaya çıkmaları ve güzel dileklerde bulunmaları bana çok dokunaklı geliyor, hisleniyorum...<3

    YanıtlaSil
  12. @ hüznün tadı: amin diyeyim o zaman :) çok teşekkürler. sevgiler.

    YanıtlaSil
  13. @ bahar : :) teşekkür ederim.

    YanıtlaSil
  14. @ Nuray: Nazlı için yaptığım yorum sizin için de geçerli. Çok teşekkür ederim. <3

    YanıtlaSil
  15. @ kitapsız kedi: sen hep anlarsın :) <3 <3 <3
    en üst tarafı değiştirdim aslında kitaplar online satışa çıkınca. yoksa eskisinden bir farkı yok sayfanın.

    YanıtlaSil
  16. @Eren: senin mesajını okudum ama yayınlamayı ve cevaplamayı atlamışım...:(
    Çok teşekkür ederim. Evet bir daha olmasın...Sağlık mutluluk huzur hep bizimle olsun. Sevgiler. <3<3 <3

    YanıtlaSil
  17. Geçmiş olsun.
    Umarım en kısa zamanda iyileşirsiniz :(

    YanıtlaSil
  18. @ Jardzy: canım Jardzy, çok teşekkürler!

    YanıtlaSil
  19. Daha yeni okuyabiliyorum çok geçmiş olsun :(

    YanıtlaSil
  20. @Ceren: çok teşekkürler Ceren'im. Geçti o kötü günler, merak etme :) Her şey olabilecek en iyi duruma geldi.

    YanıtlaSil