Salı, Eylül 27, 2016

Taşınma.

Hala tam forma giremedim blog. Ama az daha iyiyim. Bugün nihayet içime çok dert olan mutfak tezgahlarını boşalttım. Şu an bulaşık makinesi çalışıyor. Bir de yerdeki ayakkabıları ve poşetleri kaldırdım. Yarın da yerleri temizlerim ve toz da alırsam ev gene eve benzer. İçinde insan yaşayan cinsinden. Yarın elektrikçiye de uğrasam iyi olur. Duylara kabloları ve açma kapama düğmesini taksınlar, bir de fiş işte.

Bugün ev sahibi aradı. Kiraya zam yapıyor. Yani normalde zam zamanı ama bu sefer biraz fazla yapıyor. Ben de başka ev aramaya başlayacağım. Burası iyi güzel ama ciddi kusurları da var. Daha güzel bir ev düşleri kurmaya başladım. Burayı altı ay gibi bir süre aradıktan sonra bulmuştum. Aslında daha aşağıda bir mahallede bulmuştum bir tane cırlop gibi bir ev. Tam istediğim gibiydi. Kardeşime bulduğumu söyleyince, eniştem "mutlaka evi tutmadan ev sahibiyle bir tanış" demişti. Ev sahibiyle tanışmaya gittiğimde, sadece amerikan filmlerinde görülen bir şey oldu, benim tutmak istediğim dairenin karşısından dünyanın en hoş adamı çıktı. Ben yerimde çakılıp kaldım. İşin daha güzel tarafı, o da aynen beni görünce çakılıp kaldı. Bir süre öyle çakılmış kaldık. Sonra birimiz konuşmaya başladı. Hangimiz şimdi hatırlamıyorum. Neyse. Sonra benim ev sahibini bulmam, onun da gideceği yere gitmesi gerekti. Ev sahibi berbat ve terbiyesiz bir kadın çıktı. Orayı yatırım amaçlı yaptırmış, bana hiç mecbur olmadığım kağıtları mecburmuşum gibi imzalatmaya kalkınca işin rengi döndü. İçim parçalanarak orayı tutmadım. O hoş adamı da bir daha görmedim. Bir sonraki gezdiğim ev burasıydı. Ve sonradan aşağı mahallenin hem merkeze daha uzak hem de semt olarak buradan biraz daha kötü olduğunu öğrendim buraları tanıyınca. Neyse ki burasının içi de öbürsü kadar güzeldi. Sadece o hoş adam yok. Onun yerine dünyanın en manyak komşuları. Kısmet. Ama işte altı ay arayıp tam oturulabilecek, istediğim gibi bir evi bir daha nereden bulurum derken, burayı buldum. Sekiz senedir de oturuyorum.

Annemle konuştum. "Anne ben taşınmak istiyorum buradan" dedim. "Kızım sen mantıklı, aklı başında insansın, en doğrusunu sen bilirsin" dedi. Doğru. Yalan mı şimdi? :) Annem böyle laflar etmezdi. Hoşuma gitti. Aslında taşınmanın ne büyük stres olduğunu yaşayan bilir. Ama nedense içim darlanacağına, aksine ferah mı ferah. Hep böyle gitse keşke. Sanki sıkıntılardan sıyrılıyorum. Ev sahibiyle pazarlık bile yapmadım. Burası süresini doldurdu herhalde. Daha önce de ev aradım. Bu yaz filan biraz ev baktım. Zor tabii istediğin gibi bir ev bulmak. Ama bir tane bulsan yeterli.

Gerçekten tatildeymiş gibi hissedememek kötü. Çalışırken, çevirinin sonunu böyle hayal etmemiştim.  Cennet gibi gelmişti bana. Keyif çatmak. Kokteyl yudumlayıp yemiş yemek gibi olacaktı her gün. Halbuki günlerce berbat durumdaki eve canım sıkıldı. Bundan sonra yavaş yavaş düzelir herhalde. Bu akşam yemek yedikten sonra japa mala meditasyonu deneyeceğim tespihimle. Güzel şeyler hayal edeceğim. İçimdeki olumsuzlukları ayıklayıp atmaya çalışacağım. Belki güzel beklentilerle dolu gelecek listesi yaparım. Noel babaya sipariş verir gibi. Şundan ve şundan istiyorum önümdeki zaman için. Haydi ben yemek yapayım kolay bir şey olsun. Sonra da güzel hayallere dalayım.


10 yorum :

  1. Benim en sevdiğim şey taşınmak, kolay gelsin sana, inşallah gönlüne göre bulursun bi tane.

    YanıtlaSil
  2. Teşekkürler Bahar :) Çocukken benim de en sevdiğimdi, büyüyüp de iş başa düşünce, işler değişti. Umarım kolay bulurum dediğin gibi.

    YanıtlaSil
  3. Merhaba Küçük Joe,
    Uzun zamandır yoktum. Ama seni hep takip ettim.Durumları iyi kötü biliyorsun. Şimdilik iyiyiz. Yani ben iyiyim. Yeğenim içinde yeni tedaviler başladı. Ama başka olumsuzluklar da oluyor tabi. Neyse taşınma işi zor iş umarım istediğin gibi bir ev bulursun. Huzurla ve mutlulukla yaşarsın o evde. Sana kolay gelsin. Sevgiler....

    YanıtlaSil
  4. Ben olsam bir bahane bulur yakışıklının oturduğu evin oralarda dolaşırdım ama:)) kolay gelsin, sevgiler:)

    YanıtlaSil
  5. @Sibel: merhabalar, doğrusu sen uzun zaman sessiz kaldığında merak ediyorum, iyi mi, keyfi yerinde mi...senin iyi olmana sevindim, yeğenin de umarım senin gibi iyileşip atlatır bu hastalığı. Benim de en güzel dileklerim senin için: keyifle, ağız tadıyla geçsin günlerin.

    YanıtlaSil
  6. @ Eren: dünden beri düşünüyorum, neden ben oraya bir bahane uydurup adamın kapısını çalmadım, tekrar bir temas kurmadım diye. İlk önce taşınma telaşı herşeyin önüne geçti diye düşündüm, ama sonra o sıralar başka birine aşk beslediğimi hatırladım. Asıl sebep bu olmalı. Şimdi artık çok geç. Yüzünü bile hatırlamıyorum. Sadece çok hoştu. Şahane bir filmden fırlamış gibi.

    YanıtlaSil
  7. Anneler evlatlarını onlardan iyi tanır diye boşuna demiyorlar :) Taşınma işi zor ve yorucu olsa da eminim bir tık da hafifleyeceksin.Evde ne varmış ne yokmuş ne fazlaymış bir bir ortaya çıkacak.Tam olarak yerleşince de beyaz sayfalara yeni anılar yazılmaya başlanacak ^-^

    Bol şaaaans her şey gönlünce olsun!

    YanıtlaSil
  8. @ Anıl: çok haklısın, ev şöyle bir temiz elden geçecek. O tam olarak yerleşme sonrasında olmak isterdim şu an. Hop diye o zaman dilimine zıplamak. Teşekkürler!!!!

    YanıtlaSil
  9. Mekan değiştirmek iyidir ;) Fazla yorulmamanı dilerim, sana sahil de ne güzel gider aslında offf, püfür püfür..

    YanıtlaSil
  10. Tedbili mekanda ferahlık vardır derler diyorsun. :) Sahil gitmez mi Ceren'im, gider de sahile bakan evlerin kirasını ben veremem herhalde :S

    YanıtlaSil