Cuma, Temmuz 22, 2016

Hafta sonum.

Bugün çeviri yok. Tatil günüm. Yanıma kirazımı yıkadım, armudumu dilimledim ve az önce süpürülüp silinmiş, pirüpak olmuş evimin arka balkonuna kuruldum. Birazdan hala bitiremediğim 100 dollar startup'ı okuyacağım. Belki de satranç oynarım belli olmaz.

Ev gerçekten batmış haldeydi. Şimdi içinde insan yaşadığı anlaşılıyor en azından. Daha toz filan almam lazım da gene hafif baş dönmeleri başladı. Ne işse anlamıyorum bunları. Neyse ki şu an iyi. Kalktığımda oluyor.

Bu sabah yoga yaptım gene. Dünkü daha iyiydi ama bu da sözünü tutuyordu. Yaparken "ya bunlar hareket mi şimdi, ne işe yarayacak bu saçma sapan duruşlar" diyordum, bir yandan da ter içinde kaldığım için kendime kızıyordum, "burda terleyecek ne var şimdi" diye, sonra bitince gerçekten kendimi böyle lıkır lıkır gevşemiş hissettim gerçekten. Bir de herkes benim gibi terlemiş o pozlarda. Yorumlarda okudum sonra. Gene de dünkü yoga insanı bütün gün daha zinde hissettiriyordu. Belki de sonrasında ağır fiziksel etkinlikte bulunduğum için yoganın güzel etkisi silinmiştir bugün (temizlik ağır bir fiziksel etkinlik benim için, evet). Daha önce söylemişimdir kesin ama artık eminim, insan yıllar geçtikçe, eğer düzenli spor yapmıyorsa, hareket kabiliyeti kilitleniyor yavaş yavaş. Yirmi dakika yogadan sonra kendimi 20 yaşımdaki hafiflikte hissedebiliyorum net olarak. Halbuki kilo gene çok fazla. Ama o kilitler açılmış, fabrika ayarlarına dönülmüş. Halbuki sen o kıvraklığı ve hafifliği yılların altına gömdüğünü sanıyorsun. Aslında o kilitler açılana kadar kilitlendiğini bile anlamıyorsun.

İçimde yeni yeni hevesler var. Bir iş yönetmek gibi. Güçlü bir dürtü ama. Hep içimde vardı girişimcilik. Ama bu sefer farklı. Küçük bir iş kurmak ve başına geçmek ve didinmek istiyorum. Güveniyorum galiba kendime. Başarırmışım gibi. Ve aslında başardığımı görmek istiyorum. Doğru bildiklerim var. Uygulamaya sokmak ve gerçek hayatla sınamak istiyorum. Belki de vakti gelmiştir.

Bu arada Louise bizi sevindirmeye devam ediyor: emekkitap sitesinde editörün önerdiği kitaplardan biri olmuş.

Can sıkıcı olan ise kızlarla altı aydır planlarını yaptığımız, hayallerini kurduğumuz tatili malum gündem sebebiyle iptal ettik.

6 yorum :

  1. Eminim bir gün kendi işinin patronu olacağın günler de gelecek küçük joe,bu azim ve sabırla yapamayacağın şey yok!^^

    Bu arada kitapla ilgili haberleri hep böyle bildir bize niye bilmiyorum ama çok seviniyorum sonuçta emek verdin :')!!

    Bir de nasıl video izleyerek yoga yapıyorsun merak ettim ben ilk başlarda öyle denemiştim 1 2 kez dikkatimin dağıldığını fark ettim ekrana bakıp hareketi doğru yapayım derken boynum da ağrıyordu :D

    YanıtlaSil
  2. İnadına gitseydiniz bence.. Bu perşembe ben de 6-7 aydır yapmadığım yogama geri dönüyorum hem de bir grup koca göbekliyle :D Dur bakalım geçen sefer çok işime yaramıştı bu sefer nasıl olacak, kitlenip kalacak mıyım rahatlayacak mıyım?
    Temizliğe bir kız aldım hayatımda ilk defa! 2 saate 25 euro aldı, çok hesaplı ama eli mi ağır yoksa saati mi arttırmaya çalışıyor tam anlamadım, koca 2 saatte 100mt2 evin anca iki banyosunu (Allah için çok iyi yapmış ama) ve mutfağı anca temizledi. Yaw pis de değildi ev, tipik türk kadını mantığıyla ben zaten önceki gün kabadan bi almıştım düzenlemiştim zaten eşya minimalist.. Yeri viledayla silip süpürgeyi yaptı ama 1 odayı unutmuş (valla unutmuş kapısını dahi açmamış) ve pencere altı mermerlere dokunmamış bile. Ya ben bu evi 2 saatte mis gibi ediyorum hem de koca göbekle, ne anladım ben bu işten?! Ertesi hafta gelince ben tozu alayım bari, mutfağa da hiç girmesin çıkamıyor, banyoları silse yeri silse yeter dedim.. Tuhaf yahu!

    YanıtlaSil
  3. Anıl'cım!!! Videoya bakarak şöyle, daha çok bakarak değil, dinleyerek yapıyorum, sadece emin olmadığım zamanlarda ekrana bir göz atıyorum. Bir de çoğu zaman aynı videoları yaptığım için hareketleri biliyor oluyorum.

    Ay ... kitabın bütün süreçlerine tanık oldunuz, o yüzden haber veriyorum zaten :)))) Şimdi ikincisi yolda. İkincisi, zamanım yeterse oldukça kaliteli bir kitap olacak. Biraz aceleye geldi ilk başı, ilk elli sayfayı baştan çeviresim var. Neyse dur bakalım. Gün doğmadan neler doğar.

    YanıtlaSil
  4. @ Ceren: inadına gidelim de kızlardan biri kanada dan biri isviçre den gelecekti, olağanüstü hal ilan edilmiş, ben onlara nasıl gelin derim? Hem de biri 14 yaşındaki kızıyla gelecek. İlk başlarda bilemedim, hemen gelmeyin diyemedim diye vicdan azabı çekiyorum zaten.

    Benim tavsiyem, başka birini daha dene, ve baştan şartları konuş, de ki şu şu şu yapılacak, sana verebileceğim para bu kadar, yapabilirsen gel, yok yapamazsan ben başka birini bulayım. Gerekiyorsa 5-10 euro fazla ver ama sen bu kadın tutma işini kendi konforun için yaptın, hem para ver, hem önünden arkasından temizlik yap, ideal bir çözüm değil bence, kendine kızacaksın en sonunda. Ekstra strese neden giresin?

    YanıtlaSil
  5. Ben de spor yapmak, şırıl şırıl terlemek istiyorum. Giderek hımbıllaşıyorum. İşletmeci olmak benim de aklımdan geçiyor ama kurmayı istediğim sektörden her köşe başında var. Sonra iş sahibi olmayı kaldırabilir miyim bilmiyorum. Ben dünyaya tembellik için gelmişim sanırım.

    YanıtlaSil
  6. Yoga tam tembellere gore bence. Ben öyle alıştım zaten. Hiç zorlama yok. Yani başlangıç seviyesinde. İlk yaptığımda çok saçma gelmişti. Sonra gün içinde bir dinçlik gelince o saçma sapan sandığım hareketlerden, bırakamadım bir daha.
    Hangi sektör o acaba, çok merak ettim?
    İş sahibi olmayı kaldırabilme konusu benim de aklımı kurcalıyor, fakat yavaş yavaş kantarın topuzu eylemden yana kaymaya başladı. Hayırlısı. :)

    YanıtlaSil