Pazar, Aralık 13, 2015

Vız vız ve mızmız.

Vız vız cama çarpan yine de inatla o tarafa gitmeye çalışan bir sinek gibiyim ben bugün. Görünmez bir nesne beni keyiften yana bırakmıyor. Kahrolsun bazı şeyler.

Nasıl betim. Nasıl sıkıntılı. Derdin ne desen sana dişe dokunur bir cevap bile veremem. Tam bloga yazmaya başlayacağım zaman aklıma geldi. PMS de olabilir.

Hani uykusuz kaldığında bir o yana dönersin, cin gibi, bir bu yana, gene cin gibi. Onun gibiyim.

Yazıya veremedim kendimi bugün mesela. Çok sıkıcı geldi.

Sonra yoga yaptım. Hem normal, hem Tibet, peş peşe. Günün en başarılı icraatlarından biriydi.

Ha sabahtan blog istatistikleri de inanılmaz düşüktü.

Sonra kendime alfredo soslu makarna yaptım, biraz keyfim yerine gelsin diye. Hem de tam olsun diye yeşil zeytin de ekledim. Zeytinler hep dipte birikti. Makarna günün en başarılı şeylerinden biriydi yine de zeytin faciasına rağmen.

Sonra loto oynadım, bir umuttur, güzel bir bekleyiştir diye belli olmaz ruh halim değişebilir diye. Çıkmadı tabii ki. Ona da bozuldum.

Göya yemekten sonra sinemaya gidecektim. Dışarı çıkar, kafayı dağıtırım diye. Yetişemedim. Muhtemelen yetişsem de filmi beğenmeyecek, daha fena moralsiz kalacaktım.

Ve tabii ki de hepsini taçlandırmak için Quinn'e oyunu hediye gibi verdim. Bir fiyongu eksikti tepesinde. Salak salak taş kaptırdım. Peş peşe.

Tam dünün tersi bir gün. Dün ne güzeldi. Hem yazdım, hem oynadım ve tereyağından kıl çeker gibi kazandım oyunu. Hem çamaşır yıkadım. Hem mutfağı topladım. Gene olur bebişim diyorum kendime. Gene kazanırsın. Gene yıkarsın çamaşırlarını. Bu gece erkenden yatmak en iyisi. Zaten uykum da var. Kesin PMS. Kahretsin.



2 yorum :