Salı, Aralık 15, 2015

Challenge.

Yapamayacağımı bile bile şu üç şeye üç gün, beş gün, bir hafta ara vereyim diyorum:

- roman ve hatta herhangi bir şey yazmak (blog, günlük).

- bilgisayarı açmak, internet kullanmak.

- dolayısıyla satranç oynamak.

Sebep:

-beynimi dinlendirmek.
-biraz rutinlerimin dışındaki hayatı deneyimlemek.
-daha az sanal bir hayat.

Bunların yerine:

- yürüyüş ve yoga.

- evin bekleyen işleri.

- bekleyen el işleri.


Kitap okumak dahil olsun mu bilemedim. Çünkü amaçlardan biri beyni nadasa almaktı. Zaten facebook'a çoktandır ender giriyorum ve kendimle ilgili birşey de paylaşmıyorum. Bilgisayarı kaldırınca geriye ne kalacak merak ediyorum. Belki aylak aylak sokaklarda dolaşırım. Belki bir kafeye konuşlanırım. Belki yemek yaparım. Kurabiye filan. Asıl amaçlardan biri de ne yapacağımı görmek zaten. Hmm müzik dinlemek olsun mu. Çünkü müziği telefondaki internet radyosundan dinliyorum. İnternet kullanmak olacak müzik dinlemek. Olmasın.

Yapacağım galiba. Hoşuma gitti, buraya yazdıkça. Sadece kitap okumamak konusunda çekincedeyim. Çünkü merak ediyorum, bilgisayarı kaldırınca daha çok kitap okur muyum diye. Sanki okurum gibime geliyor. Not almak da olmayacak. Dolayısıyla o bir haftayı kayıt altına alamayacağım. Vay. Ne zor geliyor bana şimdiden. Meditasyon yaparım bol bol. Evde eksilenlerin listesini de mi yasaklasam kendime. Not almak yok ya. Hmm. Pek beyni dinlendiren bir iş değil evin eksiklerini yazmamak. Tamam o istisna olsun. Ama günleri yazılı olarak planlamak yok. Kitap okumak olsun ama. Telefonu sadece aramalar için kullanacağım. Bir de telefonun dakika tutma şeysi var. Onsuz yaşayamam. Meditasyon yaparken filan lazım olacak.

Doksanlarda nasıl yaşıyormuşuz ya. Daha sade yaşıyorduk orası kesin. Haberleri haber saatinde izliyorduk mesela. Günün yirmi dört saati gelişme izlemiyorduk. Ya da radyodan kısa kısa.

Tamam yapacağım ben bunu. Bir hafta boyunca, bilgisayarı açmak yok. İnterneti kullanmak yok. Roman, blog, günlük yazmak yok. Not almak yok. (mutfak ihtiyaçları dışında). Liste yapmak yok. Yazılı plan program yok. İnternetten müzik dinlemek yok. Yaptıklarımın kaydını tutmak yok. Bugün Salı, 15 Aralık 2015. Ayın 22'si gece yarısına kadar böyle yapacağım. Bu arada bütün telefon bildirimlerimi de kapatacağım.

Ah. Şimdi aklıma geldi. Yemek yapmak derken. Yemek tarifi aramak da yok internetten o zaman. Eyvah. Ne de bilgisayarı açıp bakmak. Şimdi ayvayı yedik. Neyse bir sürü yemek dergisi kitabı filan var evde. Artık onlara yükleneceğim.

Ah. Yoga! Yoga kayıtlarım telefonda. Ama ses kaydı olarak var. Bir de tibet yogasının şeması pocket'te. Pocket de internet demek. Olmaz. O şemayı çizeyim ben bir yere bu akşam. Çizimden bakarak yaparım. Yoga kayıtlarını dinlemek internete girmek demek değil. O yüzden onu kabul ediyorum.

Evet challenge'ın sınırlarını çizdim. İstisnalar kaideyi bozmaz diyerek bazı esneklikler dahilinde değişik bir hafta deneyimleyeceğimi umuyorum. Sonra gelip sana anlatırım. Bu blog bir hafta tatilde dolayısıyla. Sen istiyorsan yorum bırakabilirsin ama bir hafta sonra yayınlayıp cevap verebilirim.

Ben dönene kadar kendine iyi bak. İyi geceler dünya.










12 yorum :

  1. Bencede biraz ara ver ver derken boş boş yürü, hayatı hisset, havayı kokla, git bir yerlerde otur. Ama Blog yazmalarına fazlada ara verme özleriz seni. Lafın kısası biraz da olsa nefes al dinlen biraz. Ara vermek iyidir.Hayatı ıskalamış biri olarak öneriyorum. Dilediğin şeyleri mutlaka yap. Sağlıkla ve Sevgiyle kal

    YanıtlaSil
  2. Ben de benzer şeyi bir hafta tarlada çalışarak yapacağım. Zaten köyde internet çekmiyor. Bu sabah uyanamadığım için gitmedim ama yarın kesin başlıyorum. Sen de bu yorumu 22'sinde göreceksin. Umduğunu buldun mu falan onu konuşuruz madem :)

    YanıtlaSil
  3. Ben de istiyorum uzun vadede bir telefon, bilgisayara detoksu. Hatta yeni yılda akıllı telefon kullanmasam diyorum. Ama yurt dışında yaşadığım için galiba hep bir şeyler kaçırmayayım korkusu var içimde. Çılgınlık! Çok iyi yapıyorsun bence. Bir hafta sonra görüşürüz.

    YanıtlaSil
  4. Her şeyi bazen kayıt altına almak beynin tembelleşmesini sağlıyor bence mutfak ihtiyaçlarını da aklınızda tutmaya çalışın böylece roman için de daha yaratıcı bir şekilde düşünebilirsiniz ^^ Sonucu merakla beklemekteyim...

    YanıtlaSil
  5. özledim yazılarını.
    geri gel lütfen.

    YanıtlaSil
  6. Bu postu şimdi oluyorum.21.12.2015 de.Acaba girdin mi çok merak ettim.Feedly'de üst sıralara hemen göz gezdireceğim. Umarım hedefine ulaşmıssındır.

    YanıtlaSil
  7. Sevgili Sibel, bu yorumunu challenge'ın dördüncü günü okudum. Dediğin gibi biraz hayatı hissetmeye çalıştım. Raporu bir sonraki postta okuyabilirsin. Fakat yorumun içindeki bir cümle hep aklımda dönüp durdu: "hayatı ıskalamış biri olmak". İçimi acıttı. Bütün çabam bunun tersi için. Gene de ben de hayatı fena halde ıskalamış biri gibi hissediyorum. Özellikle ilk kırk senemi. Sonrası için daha iyimserim. Arada da direği doğrultmaya çalıştım elimden geldiğince. Ama en büyük korkum sanırım bu.

    YanıtlaSil
  8. Berkay tarlada çalışmak çok süper bir faaliyet. Burada da permakamp diye bir oluşum buldum. Onlara katılmanın bir yolunu bulursam ben de istiyorum. Şu anda en büyük engel ulaşım. Arabam yok. :( Senin yaşadıklarını merak ettim.

    YanıtlaSil
  9. Yeraz'cım senin de yorumunu diğerleri gibi dört gün gecikmeyle okudum. Detoks sözcüğü çok daha doğru geldi bana. Tam anlamıyla yapmak istediğim buydu. Yurtıdışında yaşarken senin dediğin gibi mesafeleri kaldırması yüzünden teknoloji çok şahane bir şey. Belki sen de kademe kademe, ya da kısmi ya da kısıtlamalı olarak kaldırabilirsin. Gereksiz gürültü yapanları tespit edip.

    YanıtlaSil
  10. Anıl'cım niyetim o değildi ama senin sözünü yapmış oldum. Hiç kalem almadım elime bir hafta boyunca. Aklımda tutmak istediğim önemli şeyleri tuttum. Bir yazar, bir web sitesi kaldı bu geçen haftadan geriye.

    YanıtlaSil
  11. Kubad: işte geldim bile. Yattık kalktık, yattık kalktık geçti :D Hiç öyle olmadı aslında. Ama geldim geri nihayetinde. Ben de buraları özlemişim.

    YanıtlaSil
  12. Gizemli kişi :) Sonuna kadar direndim. Ama yarıyolda biraz su koyverdim. Artık olduğu kadar.

    YanıtlaSil