Pazar, Eylül 27, 2015

Musiki.

Tembel bir Pazar öğleden sonrası. Pencere açık. Hava sıcak. Yazasım var. Bu sabah daha da çok vardı ama ev işlerini yapmam lazım diye erteledim. Şimdi de konular küstü. Oysa öne çıkmak için birbirlerini eziyorlardı, ama şimdi biri dışında hepsi saklambaç oynuyor.

Aklım fikrim Musiki'de. Sonunda sınav için bir parça seçtim. Pek sesime uygun değil ama çok sevdiğim, çok dinlediğim ve çok da söylediğim bir parça. Sevmekten kim usanır. Rast makamıymış.

Bugün merak edip baktım makam neye deniyor diye. Tahmin ettiğim gibi çıktı. Belirli bir nota grubundan bestelenmiş parçaya deniyormuş. Karar notası diye bir şey öğrendim bu vesileyle. Çok ilginç geldi ve beynimde sanki bin tane yol açtı. Karar notası, o nota grubunu en pesten en tize sıraladığında, iki uca eşit mesafede olana deniyormuş. O nota grubunun orta sesi yani. Fizik dersi olsa onun adına ağırlık merkezi derdim. Hem vurguyu onunla yapabiliyorsun hem de parçanın sonunu onunla bitirince, bitti hissi verirmiş. Parçanın en dengeli sesi. Çok tuhaf değil mi sence de? Müzikte denge noktası gibi bir kavram olması, ve adına karar denmesi. Kararında ses. Ne pes, ne tiz gibi. Ses bu sonuçta. Sanki bir kütlesi varmış gibi uzayda ve bir denge noktası.

Vurguyu da onunla yapman çok ilginç. En etkili ses, en dengeli yerde duran. Vurgu konusu, Berklee Müzik Kolejinin dersinde de işlendi. Şu online aldığım. Orada da müzikten bağımsız olarak, söz dizelerinin uzunluğunu değiştirerek vurguları yapabiliyorsun diyordu. Hem onu, hem onu yapman lazım benim anladığım. Böyle bilimsel kurallar karşıma çıktığında çok heyecanlanıyorum. Ben bunları kendi kendime bulamazdım. Gerçekten yepyeni bir alan benim için.

Bilimle duyguları aynı konuda işleyebilmek. Sanırım psikolojiye duyduğum tutku bundan geçiyordu. Müzik nedense hiç aklıma gelmezdi. Keşke okulda gördüğümüz edebiyat dersi kadar nitelikli müzik dersi de görseymişiz. Şiir sanki müziksiz öksüz gibi geliyor bana şimdilerde. Neden müzik eğitimini önemsemezler ki?

Yapabilir miyim dersin? Beste yani. Yani şarkı. Sözüyle, müziğiyle. O kadar da imkansız olmamalı. Ah. Şu an teslim edilmeyi bekleyen bir tane var misal. Ama sadece söz. Ay ama zaten Türkçe bile olsa zor. Bir de İngilizce yazmam lazım. Neyse söylenmeyeyim. Sonuçta kimse beni zorlamıyor. Kendim istedim.

Daha önce de söyledim. En büyük cesaret kendin olma cesaretiymiş. Gerçekten, ruhunun dibinin istediğini yapmak. O kadar hassas bir yer ki orası, hiç incinmeye, kırılmaya gelmez. Onu başaramamak çok büyük bir yara olurdu bana.

Belki de budur. Bunca sene hep kaçma sebebim. Bu kadar çok istediğim şeyi başaramamak korkusu. Beste yapmak yani. Şarkı. Sanki öğrenememekten korkmak. Halbuki yeni bir şey öğrenmek en kolay yapabildiğim. Hala. Bu yaşımda bile. Besteler tutmaz, şarkılar beğenilmez korkusu bile değil. Ya beceremezsem? Sanki dağ gibi bir şey ve ben altında kalacağım.

*****

Akşam oldu. Hava karardı. Biraz enerjim düşük. Bugün hiçbir şey yapmadım diye üzülüyordum. Sonra düşündüm, ufak tefek birşeyler yapmışım. Yaşasın kaplumbağa olmak. Şu ödevin başına oturmak gerek asıl. Nedense onu yapasım hiç yok. Bir tane dandik bir org var evde, oyuncaktan hallice. Şu rast makamının notalarını onda mı denesem? Bir siteden buldum hangi notalarmış diye. Ah. Böyle bir denemenin olasılığı bile beni birkaç gün oyalar, sevindirir. Sonra da işler sarpa sararsa romanın başına otururum. Birazcık onu ilerletirim. Belki. Belki Batı müziğinin gamlarını denerim. Koca bir dünya, müzik. Koca bir iletişim aracı. Hatta kitle iletişim aracı.




2 yorum :

  1. Müzik gerçekten insani bambaşka yapıyor.Bugun aylar sonra ben de kemanimi elime aldım(teli kopmustu :/ ) ve içim nasıl enerjiyle doldu anlatamam.Ne zamandır avare avare savruluyordum.Bugün daha da iyi anladım müziğin gerçekten ne kadar gerekli olduğunu.
    Umarım bestelerinizi dinleriz birgün :) Ve tabiî ki romanınızı da okuruz :) Sakın beceremezsem diye dusunmeyin.Azminiz yeter ;)

    YanıtlaSil
  2. Hoşgeldin Feta, demek sen de keman çalabiliyorsun... Müzik bambaşka bir alemmiş. Belki başka bir boyut.

    Teşekkür ederim yüreklendirici sözler için. Azim ve istikrarlı çalışma. Bakalım beni nerelere götürecek. Yaşayalım ve görelim. :)

    YanıtlaSil