Pazar, Eylül 13, 2015

Karamsar post.

Ağız tadıyla hiç bir şey yapamaz, yazamaz olduk. 12 Eylül'de çocuktum diye olanı biteni kavrayamıyordum belki. Yoksa durum şu anda daha da mı vahim, şu an bilemiyorum. Ne anlatmaya kalksam gülünç derecede önemsiz geliyor. Hayır önceden de çok önemsemezdim kendi konularımı, ama şu an görgüsüzlük gibi geliyor. Zaten on senede ilk defa yazdığım bir postu kaldırdım.

Geçen geceydi sanırım. Ölmek hiç de büyük bir kayıp gibi gözükmedi gözüme. Böyle ağzına kadar pisliğe batmış bir dünyada. Kalsam nereye, kimlerle kalıyorum ki zaten? Stefan Zweig'ı bir kere daha düşündüm. Sanırım savaş hiç bu kadar yakınıma gelmemişti.

Sokakta bir kadın oturuyordu kaldırımda. Suriye'li olduğu her halinden belliydi. Kucağında belki bir günlük bir bebek. O bebeğin ve annesinin hastanede olması gerekirdi. Sarılığı var, şusu, busu, kontrolü. İnsanlar geçip gidiyordu önlerinden.

Ve Cizre...Yedi gün sokağa çıkma yasağı. Hastası mı var, cenazesi mi var, hamilesi mi var. Baktım Cizre'ye haritada. Tam Suriye sınırındaymış. Belki de benim aklım ermiyor bu işlere.

Fransa'da belli bir yaşın üstündeki insanlar, gençlerin tavırlarını açıklamak için: "boşver, onlar savaşı hiç görmedi ki" derler. Ernest Hemingway için de, iki savaş arasını yaşadığı için "kayıp nesil" deniyor. Biz de o yoldayız bence.

Durum kötü be blog. Gerçekten kötü. Tek ümidim şu seçimler için ortalığın durulması. Ama nasıl olacak? Barutun fitilini ateşledikten sonra, söndürmek istesen söner mi?

Tekrar ufak tefek tasalarımızı, keyiflerimizi anlattığımız postlar yazdığımız günler görelim. Ve bu çok uzak olmasın.





4 yorum :

  1. Çok haklisin küçük joe güzel günler gelsin artık sıradan şeyler yazalım.Çok sikildim artık bu yıldan hayatımın en kötü zamanlarını geçiriyorum. Benim için, ailem için, ülkem için ve dünya için çok kötü bir yıl kendimi hiç iyi hissetmiyordum.

    YanıtlaSil
  2. offff.....geçeceğini umuyorum. Sevgiler Sibel.

    YanıtlaSil
  3. Durum çok umutsuz ve insan mutluluğundan utanır hale geliyor. Fakat zaten amaçlanan bu, umutsuzluğa düşürüp geleceğini aydınlık günlerini elinden almak. Bu oyuna gelmemeliyiz. Daha beyaz olmalıyız, daha umut dolu, karanlıklar içindeki fidanları görmeliyiz.. Sen bunu son yazılarında, yaşamının son dönemlerinde, sadeleşerek, yavaşlayarak çok güzel yapıyorsun lütfen vazgeçme!

    YanıtlaSil
  4. Canım Ceren... Sen gak bile desen, içim açılır. İyi geldi bu yorum bana. Dönüp dönüp okuyacağım.

    YanıtlaSil