Cuma, Temmuz 24, 2015

Otoanaliz.

Çok sıkıntıdayım blog. Bu tip sıkıntılarda bana en iyi gelen sensin. Yazınca rahatlarım. Yazınca mantıklar kurulur, çözümler bulunur. Yazınca içim durulur. Hep böyle olmuştur. Gene olma ihtimali yüksektir.

Sıkıntım şu tip: tahıl ambarına düşmüş (aç)(ve şaşkın) tavuk sıkıntısı. Nereye saldıracağımı şaşırdım. Tanrı başka sıkıntı vermesin diyebilirsin. Amin. Ama şu an görsen halimi nasıl gerginim. Ve bütün gün böyleydim. O mu? Bu mu? Önce şu. Ama dur bir, hiiiiiii şu!!!!! Ay bu da var daha. Öfh.

Ve tabii ki günün sonunda sonuç: hiçbiri. Yaa. Hala diyor musun Tanrı başka sıkıntı vermesin diye. Hangisi diye karar veremediğim için, belki de hepsini aynı anda istediğim için (hmm...olabilir bu bak...) günün sonunda tahıl ambarında aç ve sinirli bir tavuk olarak uykuya dalacağım. Kendi salaklığıma olan sinirim sarmal yapmış halde.

Hayır bir de şöyle bir yanım var: çözümü illa kendim bulmalıyım. Başkası en doğrusunu bile önerse duymak istemiyorum. Buyur. Burdan. Biliyorum biraz sakat bir özellik. Çokça da aptal. Al işte çözüm hazır önüne konmuş. De mi. Yok. İlla ben.

Neyse dur şimdi. Ne diyordum ben. Hepsini aynı anda istemek. Hatta bir anda. Başka zaman olsa liste yaparım. Ama bu listelik bile değil.

Hayatla ilgili.

Tahıl ambarı = gelecek ve elimdeki seçenekler. Neredeyse sonsuz. Sonsuzluk işte beni felç eden. Sınırsızlık. Yazı kursunda Murat Gülsoy derdi. Beyaz sayfa tıkanması gibi bir şey bu. İnsan aklının sınırlara ihtiyacı var derdi. Ruhunun da. Hiperaktif bir çocukta da ilk ona bakmaz mıydım? Anne ne kadar sınır koyabiliyor? Sınır denen şey, düzenleyici. Olmalı. Kanalize edici. Yapıcı sınırlar.

Ülke sınırları. Ya da tek hücreli bir canlının sınır duvarları. Köpeklerin alanları. Sosyal sınırlar. Diye uzar gider...Hepsinde prensip aynı. Bir alan belirliyorsun kendine ait. Ve o alanı korumaya ve içinde gelişmeye çalışıyorsun. Seçmek (belirlemek), vazgeçmektir (diğerlerinden).

Ve ben bu noktaya daha önce yüzlerce kez gelmiş gibiyim.

Ama elimdeki kozlar aynı değil. Hem ben bir seçim yapmıştım. İş kurmak mesela.

Tamam. Ben anlamam gerekeni anladım. Yarın bu sınır konusunu etraflıca bir irdeleyeceğim kendi kendime. Çok şeyler çıkacak pandoranın kutusundan. Varsın çıksın. Çıksın ki ben de yoluma gideyim.

2 yorum :

  1. Bu yazıyı ben yazdım da haberim mi yok diye geçti içimden.

    YanıtlaSil
  2. aldığım en güzel iltifatlardan biri olarak kabul ediyorum çok teşekkür ederim.

    YanıtlaSil