Pazartesi, Mayıs 25, 2015

Son son.

Çok yazasım vardı. Fakat konular uçup gitti.

Cumartesi günü abimle sözleştik, beni mezarlığa götürdü. Geçen Pazar babamın ölüm yıldönümüydü ve artık ailede çapraz anlaşmazlıklar yüzünden bir araya gelemediğimizden hiç bir şey yapılmamıştı. Ne bir yemek ne bir toplaşma. Geldi beni arabayla aldı. Beraber yollandık. Dördüncü senesi bu sene. Mezarlık çok ters bir yolda ve uzakta olduğundan ve benim de aracım olmadığından gitmem çok zor oluyor ve çok üzülüyorum bu duruma. Bazen onun yerine geçsin diye, Beyoğlu'nda cenaze töreninin yapıldığı büyük kiliseye gidip mum yakıyorum ama aynı şey değil. İyi geldi oraya gitmek. Abimle gitmek daha da iyi geldi. Birinci derece yakınımı daha önce kaybetmemiştim hiç. İnsanların bazı uç durumlarda, kaybettiklerini gömemediklerinde neden ziyaret edecek bir mezara ihtiyaç duyduklarını anlamazdım. Yani anlardım da, fikren anlardım. Duygularla değil. Her mezarlık ziyaretinde aklıma bu geliyor.

Sonra program yapmıştık, akşamında adaya gidip gece onlarda kalacaktım. Amanın adanın sessizliği, temiz havası nasıl iyi geldi. O yıllarca burnumdan soluya soluya, nefret ede ede gittiğim ada nasıl da kıymetli göründü gözüme. Abimle doya doya sohbet edebildik yolda ve gün boyunca. O da iyi geldi. Burada Yeşil dediğim, yeğenim de oradaydı. Koca adam oldu. Oturup sohbet ediyoruz. Çocukken de ederdik gerçi. Onun yaşına göre. Onun yaşında oğlum olabilirdi şimdi. Ama o depresyonlarla ona hiç de ideal bir anne olamazdım. O yüzden. Böyle iyi.

Bu Cuma doğumgünüm. Cumartesi de kuzenimin torununun (evet en büyük kuzenimin torunu var, gerçi şimdi öbür kuzenimin de var) vaftizi var. Şimdi de çıkmam lazım. İnci'de teras keyfi yapacağız gene. Hazırlanmam lazım. Haydi iyi akşamlar küçük Joe.


2 yorum :

  1. Merhaba küçük joe bu sefer hemen yorum yapacağim. Konu mezarlık olunca ve birinci derece yakınlar olunca hemen uzulurum birinci derece yakınlarını kaybeden biri olarak bu konuda iyice hasasim.babam,ablam,abim, daha geçenlerde kaybettiğimiz annem o yüzden çok üzgünüm bizde derler ya mekanı cennet olsun ışıklar içinde uyusunlar diğer aleme geçmiş bütün takımlarımız. Tabi tüm dileklerim babaciğin içinde geçerli senin ömrün sağlıklı mutlu ve uzun ömür lu olsun inşallah sevgiyle kal

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba sevgili Sibel. Yakınlarda anneni kaybetmişsin başın sağolsun...Ve ne kadar çok yakınını kaybetmişsin...Işıklar içinde uyusunlar hepsi de. Ruhları huzur bulsun.
      Malesef ölüm de hayatın parçası. Yapacak bir şey yok. Birisi acı olan ölmek değil demiş, hiç yaşamamış olmak. Şu sıralar çok düşünüyorum ve hak veriyorum bu söze. Sen de sağlıkla kal, sevgiyle kal.

      Sil