Cumartesi, Eylül 07, 2013

Karmakarışık.

Can çıkar huy çıkmaz mı ömür geçer gönül geçmez mi öyle bir etiketim vardı eski blogda. Galiba onu boşuna kapattım. Eski blogu yani. Bazı şeyleri geride bırakmak istiyordum. Hatta bazı şeyleri zaten geride bıraktığımdan emindim. Yenisini geride bırakmak istiyordum. Böyle gizemli insan oluyorum bazen. Kızım ne diyeceksen açık açık de demeyeceksen kenarından ısırma konuyu. Öff.

Bazı şeylerden kastım gönül işi yani. Sevgili demeye dilim varmıyor blog. Sevgili denir mi ki onlara? Sana soruyorum bir de, sanki bilebilirmişsin gibi.

Dertliyim kederliyim kim ne derse ağlarım.

Bugün M.'ı görmeye gittim. Eski blogdan beri beni bilenler için namı diğer: sevdiğim adam. Beş senelik hikaye. Eski blogumu okurdu bir ara sonra bırakmıştır. Kapattığımı söyleyince bulutlar geçti yüzünden. O kadar heyecanlıydım ki bugün, kilitlendim. Bana öyle oluyor. Kilitleniyorum. Bu blogu okumaz nasılsa diye yazıyorum buraya. Gerçi okusa da fark etmez. Ama okumaz.

O da çok keyifli değildi. Zaten bir yakınını kaybetmiş. Sanırım sıkıldı ben öyle kilitlenince. Konu açmaya filan çalışıyordu. Ben de... işte...

Diyorum ya eski blogu boşuna kapattım. Dön dolaş aynı konular. Aynı çıkmaz sokaklar. Aynı çözümsüz sorunlar. Güya ona diyecektim. En çok seni sevdim. Hala seviyorum. Kilitlendim. Diyemedim. Zaten biliyordur. Zaten ifade edemiyorum sevgimi. Öyle bir huyum var, evet. Zaten desem de ne değişecekti...Beş senedir aynı yerdeyim. Değilim de...Hemen hemen işte.

Ya ben böyle zırvalayınca kendimden nefret ediyorum valla. Blog okurlarına saygısızlık gibi. Özetle hiç iyi değilim günlük.

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder